Into the Barn
Into The Barn is een verkennend initiatief dat vertrekt vanuit het polderlandschap van het Waasland en de aanwezigheid van historische wolfsdakschuren in deze regio. Deze schuren maken deel uit van een landschap dat gedurende eeuwen werd gevormd door landbouw, waterbeheer en open ruimte, en dat vandaag onder toenemende ruimtelijke druk staat.
Oorspronkelijk waren wolfsdakschuren functionele gebouwen binnen een grootschalig landbouwsysteem. Ze stonden niet op zichzelf, maar maakten deel uit van een samenhangend geheel van percelen, grachten, dijken en infrastructuren die het landschap structureerden. Door veranderingen in landbouw, schaalvergroting en ruimtegebruik zijn veel van deze schuren verdwenen. Slechts een beperkt aantal bleef bewaard.
Into The Barn wil deze schuren opnieuw leesbaar maken binnen hun landschappelijke context. Niet als losstaande erfgoedobjecten, maar als dragers van een gelaagde geschiedenis die vandaag nog steeds zichtbaar is in het landschap.
Een Unieke Regio
De polderregio rond Kieldrecht wordt gekenmerkt door een uitzonderlijke combinatie van open ruimte, natuur en erfgoed. Gebieden zoals Putten Weiden, Putten West, het Verdronken Land van Saeftinghe en de omliggende polders vormen samen een landschap met zeldzame ecologische kwaliteiten, onder meer door de aanwezigheid van brakke kwel en uitgestrekte vogelgebieden.
De ligging aan de grens met Nederland versterkt deze eigenheid. Grensregio's brengen specifieke culturele en economische dynamieken met zich mee, die ook hier duidelijk afleesbaar zijn in het landschap en zijn geschiedenis.
Tegelijk bevindt dit poldergebied zich op de rand van grootschalige haven- en infrastructuurontwikkeling. De nabijheid van de haven bepaalt vandaag mee het uitzicht en het gebruik van de regio en vormt een blijvende spanning tussen open landschap, natuur en economische dynamiek.
Ontstaansgeschiedenis van het landschap
De bewoning en ontginning van de polders werd van bij de oorsprong gedreven door economische logica. Vanaf de 15e en 16e eeuw ontwikkelde zich een vorm van grootschalige landbouw, vaak aangeduid als polderkapitalisme. Grote investeerders zagen het potentieel van de regio en concentreerden het grondbezit in beperkte handen. Die historische structuur werkt tot vandaag door in het landschap.
De opeenvolgende indijkingen en herindijkingen hebben geleid tot een uitzonderlijk goed bewaarde dijksequentie. Deze gelaagdheid maakt het landschap niet alleen historisch interessant, maar ook leesbaar als een chronologische opeenstapeling van ingrepen.

Waarom wolfsdakschuren bijzonder zijn
Het voortbestaan van de wolfsdakschuren staat al decennialang onder druk. Elke nog bestaande schuur is het resultaat van toeval, zorg of bewuste keuze. Ze vormen daarmee een tastbare uitdrukking van het spanningsveld waarin de regio zich bevindt.
Opmerkelijk is het paradoxale karakter van hun bestaansrisico. De ontwikkeling van de haven heeft in het verleden geleid tot het verdwijnen van talrijke schuren, maar heeft er tegelijk ook voor gezorgd dat sommige gebouwen onaangeroerd bleven en zo bewaard konden worden.
De schuren werden gebouwd vanuit een uitgesproken rationele logica: grootschalig, efficiënt en methodisch. Ze waren vaak sleutel-op-de-deurprojecten, gerealiseerd door grondeigenaars, waarbij boeren later werden ingezet voor de exploitatie. Die aanpak verklaart het contrast tussen de monumentale schaal van de schuren en de bescheidenheid van de bijhorende hoeves.
Van object naar netwerk
Into The Barn benadert wolfsdakschuren niet als afzonderlijke objecten, maar als elementen binnen een groter netwerk. Samen vormen ze een leesbare structuur in het landschap, een kapstok waaraan de geschiedenis van de regio kan worden afgelezen.
Door schuren te situeren binnen routes en landschappelijke verbanden, wil Into The Barn bijdragen aan een beter begrip van de samenhang tussen erfgoed, open ruimte en gebruik. De routes zijn niet dwingend, maar uitnodigend: ze bieden mogelijkheden tot ontdekken en verbinden, eerder dan vaste trajecten op te leggen.

Into the barn
De naam verwijst naar de ervaring van het binnengaan van de schuren zelf. Pas wanneer men een schuur betreedt, wordt haar complexiteit en gelaagdheid zichtbaar: eeuwenoude gebogen balken naast recentere structuren, hout naast staal, verleden en heden in één ruimte verenigd.
De schuren staan midden in een landschap van contrasten: natuur en industrie, rust en dynamiek. Net in die spanning schuilt hun betekenis. Niet als afgesloten monumenten, maar als dragers van een verhaal dat zich blijft ontwikkelen.
Into The Barn is een initiatief van vzw De Putten.
De concrete werking, het beheer en de publieksactiviteiten worden toegelicht op de pagina "vzw De Putten".

